Róg Traggaru

• Typ: militarna domena południowych lordów
• Położenie: południowo-zachodnia część Pasa Pogranicza, przy drogach prowadzących ku Domenom Starych Lordów
• Władza: Pan Traggaru i jego dom wojenny
• Zwierzchnictwo: formalnie niezależne; realnie oparte na sile twierdz, najemników i układów z Bractwem Khall
• Rola w Pasie Pogranicza: południowy klin oporu przeciw wpływom Ambardu i Zhaka
• Specjalność: twierdze graniczne, ciężka jazda, najemnicy, strażnice, glavurny łączności i usługi magów Khall
• Powiązania: Domeny Starych Lordów, Ostatnie Bractwo Khall, Zjednoczony Rewir Arkanii, Pas Pogranicza
• Symbol: róg czarnej bestii na czerwonym lub ciemnym tle

Róg Traggaru jest jedną z najtwardszych domen południowego Pogranicza. To kraina twierdz, strażnic, małych zamków, kamiennych mostów i rodów, które od pokoleń żyją z wojny, ochrony traktów i wymuszania posłuszeństwa na tych, którzy mają mniej koni, mniej żelaza i mniej magów.

Pan Traggaru nie tytułuje się królem. Nie musi. Jego władza opiera się na czymś prostszym: ludzie wiedzą, które drogi są jego, które zamki należą do jego wasali i gdzie kończy się rozmowa, a zaczyna egzekucja. Na Pograniczu mówi się, że Traggar nie włada ziemią dlatego, że ktoś mu ją nadał. Włada nią, bo nikt nie zdołał mu jej odebrać.

Róg Traggaru należy do szerzej rozumianych Domen Starych Lordów. Traggarowie chętnie podtrzymują legendę dawnych praw. W ich salach wiszą chorągwie, których znaczenia nie zna już większość heroldów, a w księgach przechowuje się rodowody cofające się rzekomo do czasów sprzed Zaćmienia. Prawda może być prostsza: po upadku dawnego porządku ich przodkowie byli dość brutalni i dość zorganizowani, by utrzymać zamki, kiedy inni je tracili.

Róg jest domeną wojskową. Większe wsie mają palisady, osady przy drodze - wieże sygnałowe, a domy możnych - własne małe zbrojownie. W czasie pokoju ludzie uprawiają pola, handlują końmi, garbują skóry i prowadzą karawany. W czasie wojny ci sami ludzie znikają z dolin, palą mosty, zasypują brody, wynoszą zapasy do ukrytych spichlerzy i zostawiają najeźdźcom tylko głód, błoto i strzały z lasu.

Największym cieniem Traggaru jest jego związek z Ostatnim Bractwem Khall. Pan Traggaru korzysta z czarowników, ale nie musi im ufać. Bractwo dostarcza wiedzy, kontaktów, rytuałów, glavurnów i ludzi zdolnych rozmawiać z siłami, których zwykły rycerz nie powinien nawet nazywać. Traggar daje im ochronę, schronienie i dostęp do starych miejsc.

W ziemiach Traggaru działają glavurny, białe kryształy amurskie służące do porozumiewania się na odległość. Nie są powszechne, lecz ci, którzy je mają, potrafią utrzymywać kontakt z wysuniętymi wieżami, sojusznikami i czarownikami prowadzącymi badania daleko poza właściwą domeną.

Róg Traggaru jest niebezpieczny nie dlatego, że jest największą potęgą Pogranicza. Jest niebezpieczny, bo łączy wojskową praktyczność z gotowością do korzystania z zakazanej wiedzy. Traggarowie nie mówią o sobie jako o obrońcach dobra. Mówią, że są ostatnim rogiem wbitym w gardło północnym bogom. I jak każdy róg, nie musi być piękny. Wystarczy, że trudno go wyrwać.