Siły Zhaka

Siły Zhaka są zbudowane wokół przekonania, że lud dopiero w wojnie pokazuje swoją wartość. Lenna Zhaka nie rozdzielają łatwo świątyni, armii i prawa. Kapłan błogosławi miecz, sędzia ocenia przysięgę, dowódca odpowiada przed ogniem, a rzemieślnik kuje broń tak, jakby odprawiał modlitwę.

Ich państwo żyje rytmem kampanii. Prowincje dostarczają ludzi, żywność, żelazo, wozy, konie i rzemieślników. W zamian otrzymują drogi, garnizony, sądy wojskowe i brutalną pewność, że bunt zostanie zdławiony szybciej niż zaraza.

Marchie wojenne

Granice Lenn Zhaka są podzielone na marchie wojenne. Każda z nich jest jednocześnie prowincją, obozem i narzędziem ekspansji. Marchia ma utrzymywać garnizony, budować drogi, prowadzić wypady, przyjmować osadników i stale przesuwać granicę wpływów.

Najważniejsze marchie patrzą ku krainom Nowego Morza, dzikim potomkom Karnaków oraz ziemiom, na których wpływy Ligi Lansgardu spotykają się z ambicją Zhaka. W tych rejonach wojna rzadko ma jeden początek i jeden koniec. Częściej jest stanem pogody.

Władza przez dyscyplinę

Siły Zhaka różnią się od wojsk Delidii i Malakusa tym, że nie próbują udawać łagodności. Ich przekaz jest prosty: świat jest słaby, więc trzeba go zahartować. Ludzie, miasta i prowincje są jak metal. Jeśli pękają w ogniu, nie zasługiwały na kształt.

To sprawia, że wielu poddanych nienawidzi Zhaka, ale zarazem ufa jego drogom, twierdzom i garnizonom. W świecie pełnym głodu, kultów, potworów i pogranicznych napaści twardy porządek potrafi być równie kuszący jak wolność.

Hufce Żelaznego Żaru

• Typ: regularne hufce wojskowe, oblężnicze i garnizonowe
• Zasięg: Lenna Zhaka, marchie wojenne, twierdze i drogi kampanii
• Zwierzchnictwo: dowódcy wojskowi Lenn, kapłani Zhaka i sądy przysięgi
• Symbol: żelazna tarcza, rozżarzona broń i pierścień przysięgi
• Metody: marsz, oblężenia, fortyfikacje, dyscyplina, karność i utrzymywanie porządku ogniem

Hufce Żelaznego Żaru są podstawową siłą wojskową Lenn Zhaka. Szkolone są do marszu, oblężeń, budowy umocnień i utrzymywania dyscypliny nawet w obliczu głodu, ognia oraz strat. Żołnierzy uczy się, że strach jest naturalny, ale nieposłuszeństwo jest herezją.

Dowódcy Hufców noszą rozpalane w rytuałach pierścienie przysiąg. Według tradycji pierścień przypomina, że rozkaz raz przyjęty nie może zostać zdjęty jak zwykła ozdoba. Weterani Hufców często mają wypalone na ciele słowa najważniejszej przysięgi.

Bractwo Pierwszej Iskry

• Typ: bractwo kapłanów ognia, inżynierów wojennych, budowniczych i kowali
• Zasięg: Lenna Zhaka, marchie wojenne, trakty kampanii, kuźnie, mosty i polowe świątynie
• Zwierzchnictwo: świątynie Zhaka, dowództwa marchii i mistrzowie Bractwa
• Symbol: kowadło, cyrkiel i pierwsza iskra
• Metody: budowa kuźni, dróg, mostów, palenisk sygnałowych, pomiary i przygotowanie ziem pod armię

Bractwo Pierwszej Iskry łączy misjonarzy, inżynierów wojennych, budowniczych, kowali i kapłanów ognia. Tam, gdzie pojawia się Bractwo, zwykle wkrótce pojawia się armia albo trwa przygotowanie do jej przyjęcia.

Bracia budują kuźnie, drogi, mosty, paleniska sygnałowe i polowe świątynie. Dla prostych ludzi bywają pierwszą twarzą władzy Zhaka: przynoszą narzędzia, porządek i ogień, ale zarazem mierzą ziemię, liczą ludzi i sprawdzają, ile dana osada może dać wojnie.

Sędziowie Ognia

• Typ: kapłańskie sądy wojskowe, trybunały przysięgi i egzekutorzy prawa Zhaka
• Zasięg: Lenna Zhaka, marchie wojenne, twierdze, obozy armii i prowincje graniczne
• Zwierzchnictwo: świątynie Zhaka, sądy przysięgi i dowództwa marchii wojennych
• Symbol: miecz sądu i płonące żelazo
• Metody: procesy polowe, próby ognia, badanie przysiąg, konfiskaty, wyroki i publiczne egzekucje

Sędziowie Ognia to kapłani-prawnicy, którzy rozstrzygają spory wojskowe, oceniają zdrady i zatwierdzają wyroki na buntownikach. Wierzą, że kłamstwo wypala się w ogniu tak samo jak nieczystość z metalu.

Sędziowie pojawiają się w armiach, twierdzach, obozach i prowincjach granicznych. Potrafią prowadzić proces na placu musztry, w ruinach zdobytego miasta albo przy polowym palenisku. Ich wyrok ma charakter religijny i wojskowy zarazem. Kto zostanie uznany za zdrajcę przysięgi, traci nie tylko życie, ale często imię, majątek i pamięć rodu.

Straż Popiołu

• Typ: pograniczna straż wojskowa, zwiadowcza i posterunkowa
• Zasięg: granice Lenn Zhaka, ziemie Karnaków, pogranicza Nowego Morza i wypalone przełęcze
• Zwierzchnictwo: dowództwa marchii wojennych, komendanci strażnic i kapłani Zhaka
• Symbol: włócznia strażnicza, tarcza i żar pod popiołem
• Metody: patrole, strażnice, obserwacja ruin, zasadzki, sygnały ogniowe i likwidowanie zagrożeń z pogranicza

Straż Popiołu pilnuje granic z ziemiami Karnaków i pograniczami Nowego Morza. Jej członkowie znają stare ruiny, przełęcze, plemienne szlaki i miejsca, gdzie ziemia po kataklizmach nadal oddycha gorącem.

To formacja twarda, przesądna i często izolowana od reszty Lenn. Wielu strażników wraca z pogranicza okaleczonych fizycznie albo duchowo. Inni nie wracają wcale, a ich posterunki znajduje się puste, wypalone od środka lub pokryte znakami, których kapłani nie chcą publicznie tłumaczyć.